Muzeum Iluzji i Piastowska Pieczęć we Wrocławiu

W ramach programu „Ciekawi siebie i świata” w sobotę 20 czerwca 2026 roku pojechaliśmy do Wrocławia. Zwiedziliśmy dwa bardzo interesujące miejsca: Muzeum Iluzji na Wyspie Piasek oraz podziemia zamku książęcego na Ostrowie Tumskim. 
 Zwiedzanie rozpoczęliśmy od Muzeum Iluzji. Podzieleni na dwie grupy rozpoczęliśmy wędrówkę po salach muzeum. Braliśmy czynny udział w eksperymentach. Ulegaliśmy iluzji. Magia działa się na naszych oczach. Pod czujnym okiem muzealnych przewodników mogliśmy aktywnie uczestniczyć w poznawaniu zjawisk.
Muzeum Iluzji to interaktywne, sensoryczne i edukacyjne centrum rozrywki, gdzie nauka spotyka się ze sztuką. Obiekt ma na celu pobudzenie zmysłu zachwytu i zmianę postrzegania rzeczywistości poprzez prezentację praw fizyki i optyki w formie zaskakujących złudzeń.
Typowe atrakcje i charakterystyka ekspozycji obejmują:

• Interaktywne eksponaty: Ponad 60 stanowisk pozwala gościom dotykać, eksperymentować i stawać się częścią iluzji.
• Złudzenia optyczne i fizyka: Wizualne łamigłówki demonstrują działanie ludzkiego mózgu, obalając pozorne prawa fizyki.
• Popularne atrakcje: Wystawa zawierają m.in. pokoje luster (efekt nieskończoności), pokoje cieni, lewitujące postacie oraz słynne krzesło Beucheta, które drastycznie zmienia proporcje zwiedzających. 

Po dwóch godzinach poznawania zjawisk poprzez zabawę zakończyliśmy pobyt w Muzeum Iluzji. Chętni kupili pamiątki.

Kolejnym miejscem, do którego udaliśmy się spacerkiem, idąc mostem na Odrą, był Dom Notre Dame. W podziemiach Domu Notre Dame znajdują się podziemia zamku książęcego z XII wieku. Wejście do obiektu znajduje się w budynku Domu Notre Dame przy ulicy św. Marcina 12. Wystawa, zatytułowana „Piastowska pieczęć”, zaprasza do podróży w czasie, odsłaniając fragmenty dawnej siedziby książąt śląskich. Był to czas panowania Piastów Śląskich: Bolesława Wysokiego, Henryka I Brodatego i Świętej Jadwigi Śląskiej, Henryka III Białego, Henryka IV Probusa. Zamek Piastów Śląskich na Ostrowie Tumskim, to jedno z najstarszych miejsc historycznych Wrocławia, którego początki sięgają XII wieku. Pełnił funkcję rezydencji książąt piastowskich i stanowił ważne centrum administracyjne regionu. Przez wieki był świadkiem istotnych wydarzeń politycznych, przechodził liczne przebudowy i zmiany właścicieli, a dziś jego relikty przypominają o świetności dawnych czasów. 
Dzięki wieloletnim badaniom archeologicznym odkryto zachowane fragmenty zamku, które są obecnie udostępnione do zwiedzania. To wyjątkowa okazja, by zanurzyć się w historii Wrocławia i zobaczyć pozostałości dawnej książęcej rezydencji. Podzieleni na dwie grupy udaliśmy się na zwiedzanie podziemi lub do Kawiarenki św. Jadwigi. Podziemia zamku zwiedzaliśmy z przewodnikiem Panem Kamilem Krawczykiem. 
Zapoznaliśmy się z początkami zamków w Polsce, ale zamków stanowiących nie tyle grody, co nowoczesne zamki, będące wytworem i kwintesencją ustroju feudalnego.
Historia zamku na Ostrowie Tumskim sięga początków zamków w Polsce. Pierwszym takim obiektem był Wawel, zbudowany na początku XII wieku, ale wrocławski zamek – choć nieco młodszy – powstał już w ostatniej tercji tego samego stulecia. Wzniesiono go w podobnym czasie, co jeden z innych słynnych zamków śląskich – Lenno we Wleniu. Dla książąt śląskich wrocławska rezydencja była symbolem ich władzy i ambicji, na równi z królewską na Wawelu.
Przechadzając się po reliktach zamku, możemy zobaczyć nie tylko imponujące, XII-wieczne mury z jednych z najstarszych cegieł w Polsce, lecz także oryginalne detale architektoniczne i unikatowe elementy wyposażenia zamku, takie jak średniowieczne „ogrzewanie podłogowe” oraz fundamenty dawnego donżonu – potencjalnie jednej z największych cylindrycznych wież mieszkalnych tamtych czasów.
Nie mniej fascynującą częścią ekspozycji jest rekonstrukcja obronnego wału z dębowych pni i konarów, którego budowa była niezwykle pracochłonna. Stworzony z układanych naprzemiennie warstw drewna, piasku i gliny, wał stawał się niemal nie do zdobycia i trudny do podpalenia. Tego rodzaju zabezpieczenia były prawdziwymi arcydziełami średniowiecznej inżynierii.
Ekspozycja zawiera również dwa piece hypokaustyczne – rodzaj „podłogowego ogrzewania” z XIII i XIV wieku, które zapewniały komfort książęcych apartamentów. Piec podgrzewał kamienie nad rusztem, a ciepłe powietrze przedostawało się do sali poprzez otwory w podłodze, skutecznie ogrzewając przestrzeń. Tego typu rozwiązania były stosowane w dużych, zimnych budynkach, takich jak klasztory i zamki, gdzie tradycyjne ogrzewanie okazałoby się niewystarczające.
Na przestrzeni wieków zamek był przebudowywany i rozbudowywany przez kolejnych władców, którzy marzyli o władzy nad zjednoczonymi ziemiami Polski. Dążenie do władzy i ekspansji było widoczne także w architekturze – pałac Henryka IV Probusa zyskał wieloboczną aulę, której rozmach przypominał rezydencję Karola Wielkiego w Akwizgranie.
Wystawa to nie tylko ekspozycja dawnych murów i technik budowlanych. Zawiera ona rysunki i makiety, które ukazują poszczególne budowle i przemiany zamku na przestrzeni wieków, a akwarele autorstwa artysty Pawła Jaszczuka, przedstawiają piastowskich władców mieszkających setki lat temu w tym miejscu.
Na zakończenie zwiedzania obejrzeliśmy film, który w wyjątkowy sposób oddał atmosferę i historię przebudów zamku na Ostrowie Tumskim. Film pozwolił przenieść się w czasie do okresu średniowiecza. Całość pozwala lepiej wyobrazić sobie zamek w czasach jego świetności, a odkryte fragmenty ceramiki i detale architektoniczne przybliżają codzienne życie jego mieszkańców.
Otwarcie ekspozycji było możliwe dzięki ogromnemu zaangażowaniu sióstr zakonnych ze Zgromadzenia Sióstr Szkolnych De Notre Dame, które przez lata dbały o zabezpieczenie ruin i pozyskanie funduszy na stworzenie stałej ekspozycji. Bez ich pomocy relikty zamku mogłyby bezpowrotnie przepaść, a dziś każdy może osobiście odkrywać ten ważny fragment historii Wrocławia.
Około godziny 16,00 zakończyliśmy naszą wycieczkę do Wrocławia.

Zofia Mioduszewska

Powrót do Wydarzenia 2026